Mijn paradijs

Rond 5 uur word ik wakker en wurm me ons zachte bed uit waar ik als een worstje van de hotdog lig tussen mijn man op links en Bobby, een van onze honden. Ik zet de airco uit, zwaai de deuren open en een zwoele warmte komt me tegemoet. Teddy ligt nog heerlijk te slapen op haar bedje voor ons bed.
Nadat ik de ventilator op de laagste stand zet, glij ik weer tussen de lakens. Ik voel nu een zacht briesje over mijn huid en doezel weer in slaap met de jungle geluiden van zuid Phuket: ‘t is net alsof ik in Avifauna lig.

Ik schrik vanuit dromenland wakker wanneer Peter roept “Koffie!” Hmm lekker! De honden escorteren me, zoals altijd, naar onze buiten zithoek. Even tijd voor ons ochtendritueel. Samen de komende dag doornemen, vandaag moet hij er vroeg vandoor. Geeft me snel een kus en springt op zijn scooter. Nou, dat was wel heel kort! Ik schenk een glas water in met de detox mix van die organic farm in ‘t noorden van Thailand, dan geef ik de honden eten, doe een maskertje op en neem plaats achter mijn laptop om de urgente mails te beantwoorden.
So what’s next? De was ophangen die nog van de avond ervoor in de machine zit en daarna snel onder de buitendouche, want om 8 uur word ik op Lan Sabai verwacht.

Eerst kijk ik nog even hoe de groenten erbij staan in onze organic garden, waar het altijd zo heerlijk kruidig ruikt: Onze citroengras, basilicum en peper staan er goed bij. De tomaten groeien nu gelukkig veel minder snel dan voordat we de overkapping hadden. Ik zie dat Thu de limoenboom en papaya al water heeft gegeven en mijn favoriete type banaan al heeft gekapt. Van die kleintjes; zooo lekker voor in de smoothie van vandaag!

Vandaag gaan de gasten op pad. Alles is natuurlijk allang geregeld maar check, check dubbelcheck is hier gebruikelijk, dus dat is mijn tweede natuur geworden. Het taxibusje van Khun Poj komt net de parking oprijden als ik aan kom lopen en ik vraag: Sabai di mai? Hij knikt dat alles oké is, ik had niet anders verwacht.
Spotty staat me al voor de deur op te wachten als ik mijn slippertjes uitschiet en kwispelt achter me aan richting de sala (onze trainingsruimte). De gasten staan bijna allemaal al klaar voor vertrek. Zij weten nog niet wat ik al wel weet; het wordt een fantastische dag in de Phangna Bay. Gegarandeerd succes, het natuurpark met tig tinten groen en de zee die altijd weer anders van kleur is, maar altijd een relaxend effect heeft. En de combinatie van met een privé boot varen met onze vaste gids die je apen laat zien, zwemmen in een lagune waar je je in Jurrasic park waant, lunchen op een privé strandje en de grotten zien, vind ik na 5 jaar permanent wonen hier nog altijd een hoogtepunt. Wie woont er nou op zo’n tropisch paradijselijk eiland met zo’n schitterende baai met honderden eilandjes in de ‘achtertuin’?

En ja hoor, aan ‘t einde van de middag komen de gasten, zichtbaar onder de indruk, met een flinke kleur en honderden mooie foto’s terug voor het avondeten. Ondertussen duik ik nog even mijn zwembad in nadat ik mijn laptop uitzet om 22.00 uur en terwijl ik ronddobber en op mijn rug naar de sterrenhemel kijk, geniet ik en besef ik me weer al te goed; wat ben ik toch een bofkont!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top
0 Shares
Tweet
Share
Share